W domu i poza domem
Dom bezpieczny dla dziecka
Gdy dziecko zaczyna interesować się wszystkim co jest w domu, to czas, aby zastanowić się, jak przygotować otoczenie, by było dla niego przyjazne i bezpieczne.
Dla dziecka dom to pierwsze i najbliższe otoczenie. W nim budzi się i zasypia niemal od pierwszych chwil swojego życia. Tu poznaje zapach i smak codzienności. Tu czekają go chwile radosne, a także czasem łzy. Aby zagwarantować mu bezpieczne poznawanie otoczenia odpowiedzialny rodzic powinien pomyśleć o zabezpieczeniu domu przed ciekawskimi rączkami małego szkraba. To niezwykle ważne, ponieważ według statystyk ponad 40 procent wypadków, jakim ulegają dzieci, zdarza się w domu. Warto zatem spokojnie rozejrzeć się i zastanowić jak można sprawić, aby dom był możliwie bezpieczny dla dziecka. Przygodę ze zmianami w otoczeniu, dobrze by było powiązać ze zmianami nawyków nas samych, które w równym stopniu mogą narazić dziecko na niebezpieczeństwo. Mowa tu m.in. o zostawianiu szklanki z gorącą herbatą czy sztućców na brzegu stołu.
Co jest niezwykle ważne, to rozmawianie z dzieckiem od momentu kiedy podejmuje ono pierwsze próby poruszania się samodzielnie po mieszkaniu. Należy cierpliwie i spokojnie tłumaczyć dziecku, czego nie wolno dotykać i dlaczego. Trzeba być niezwykle konsekwentnym, nawet jeśli oznacza to powtarzanie tego samego komunikatu przysłowiowy setny raz .
Pokoje
Do końca pierwszego roku dziecko spędza najwięcej czasu w pokoju dziennym i w pokoju rodziców, w którym często obok łóżka rodziców stoi jego łóżeczko. Mimo tego, że zaczyna dopiero raczkować, to należy zwrócić uwagę na przedmioty codziennego użytku, ponieważ mogą stać się dla dziecka elementami zabawy. Mały człowiek podglądając rodzica, będzie próbował wstać wspinając się po nodze od stołu, przez co może ściągnąć na siebie wszystko, co na nim stoi. Może także włożyć znalezioną spinkę do kontaktu i zostać porażony prądem. Możliwości jest wiele, ponieważ wyobraźnia dziecka jest nieograniczona. Dlatego lepiej zabezpieczyć się zawczasu przed przykrymi następstwami. W pierwszej kolejności należy:
- pozbyć się obrusu, który można zastąpić małymi serwetkami. Uniknie się dzięki temu niebezpieczeństwa ściągnięcia przez dziecko zastawy, jedzenia i innych rzeczy.
- pochować do szafek wszystkie niebezpieczne przedmioty, takie jak nożyki, druty, spinacze, guziki, monety, sznurki itp. Szafki powinny być zabezpieczone specjalnymi zatrzaskami, które może otworzyć tylko osoba dorosła.
- sprawdzić stabilność mebli, aby dziecko mogło bezpiecznie się o nie opierać. Przy niewysokich regałach dobrze jest przytwierdzić je do ściany, stół i krzesła podkleić gumą antypoślizgową, a ostre kanty zabezpieczyć plastikowymi nakładkami. Podkładkę antypoślizgową można także zamocować pod dywanem lub chodniczkami.
- zasłonić kontakty plastikowymi zatyczkami, aby dziecko nie zrobiło sobie krzywdy i nie poraziło prądem. Dobrze byłoby także pochować wszelkie kable pod listwami podłogowymi.
- doniczki z kwiatami umieścić wysoko, aby dziecko nie mogło ich dosięgnąć. Inaczej zapewne spróbuje smaku nawożonej ziemi lub trujących liści oleandrów czy begonii.
- zabezpieczyć w pomieszczeniach wszystkie sprzęty audio. Przede wszystkim przed ich zniszczeniem, ale także przed możliwym zwarciem czy przyduszeniem małego ciała dziecka.
- zainstalować w drzwiach balustradę, aby dziecko niepostrzeżenie nie przekradło się na balkon. Jeżeli w domu są schody, dobrze by było takie balustrady zainstalować w górnej i w dolnej ich części.
- usunąć z balkonu foteliki, drabinki lub inne przedmioty, po których dziecko może się wspiąć. Także pod oknem w pomieszczeniach nie powinno się stawiać fotela lub sofy, po których dwuletnie dziecko bez problemu się wspina.
- okno należy zabezpieczyć specjalnym skobelkiem lub zainstalować wewnątrz zamek.
Kuchnia
To miejsce, w którym domownicy lubią spędzać wspólnie czas. Tutaj roznoszą się zapachy i mama przygotowuje dla malucha posiłki. Małe dziecko w czasie przygotowywania potraw udaje się przytrzymać w foteliku, aby bezpiecznie bawiło się zabawkami. Większe dziecko nie usiedzi w jednym miejscu, dlatego trzeba pomyśleć o zabezpieczeniach, w tym, aby:
- zabezpieczyć szafki kuchenne specjalnymi zatrzaskami. Dzięki temu uniknie się niechybnego wyciągania z nich talerzy, sztućców, przypraw czy środków czystości.
- chować do szafek niebezpieczne przedmioty zaraz po ich użyciu, umyciu i osuszeniu, np. noże, tarki, mikser czy foliowe torebki (które często są zakładane przez dzieci na głowę)
- zabezpieczyć kuchenkę specjalną kratką, ewentualnie pamiętać, aby gotować na ostatnich palnikach.
- stawiać przedmioty jak najdalej od brzegu blatu, aby dziecko nie mogło do nich dosięgnąć.
Łazienka
W tym pomieszczeniu szczególną uwagę należy zwrócić na:
- przedmioty przewodzące prąd tj. na suszarkę, lokówkę i na pralkę. Najlepiej gdy zostaną zainstalowane jak najdalej od wanny i od zlewu, aby nie miały kontaktu z bieżącą wodą, ponieważ mokre dziecko dotykając je, może zostać porażone prądem. Nie wolno także suszarki czy lokówki pozostawiać po użyciu z wtyczką w gniazdku. Dziecko mogłoby je włączyć i się poparzyć.
- chowanie wszystkich środków czystości, kosmetyków oraz leków. Najlepiej, aby były przechowywane w szafce zabezpieczonej zatrzaskiem.
- wyłożenie wanny gumową matą antypoślizgową, żeby dziecko w trakcie i po kąpieli, się nie przewróciło. Nie należy zostawiać, nawet starszego dziecka, bez opieki samego w wannie, gdyż nawet w płytkiej wodzie można się utopić.
- wytarcie po kąpieli wilgotnej podłogi, aby malec się nie przewrócił i nie potłukł.
Przedpokój
Ta część domu jest „oknem na świat”. Tutaj dziecko się ubiera, aby wyjść na spacer, lub rozbiera po powrocie z podwórka. Towarzyszą temu zawsze silne emocje, które mogą objawić się podskokami czy bieganiem. Pamiętajmy, aby w przedpokoju:
- podkleić chodniczek matą antypoślizgową,
- unikać froterowania podłogi w tym miejscu, aby zapobiec zderzeniom z szafą czy wieszakiem.
- zabezpieczyć lustro przez zbiciem. Można umieścić je w wewnętrznych drzwiach szafy, powiesić wyżej na ścianie lub przenieść do innego pomieszczenia.
- zabezpieczyć szafki z butami i środkami czystości. Uniknie się tym samym zniszczenia butów dorosłych (szczególnie narażone są na to szpilki mam) oraz porządków wśród past i żeli nabłyszczających.