Moje dziecko
Moje dziecko gryzie
Krzyk, płacz i ślady małych ząbków na skórze – zdarzenie przykre i kłopotliwe, ale niestety częste wśród małych dzieci. Jak sobie radzić z maluchem, który gryzie rówieśników, rodzeństwo, a nawet rodziców?
Przyczyny gryzienia
Szukając przyczyn, należy wziąć pod uwagę wiek dziecka i okoliczności, w jakich zdarza mu się gryźć innych. Roczne maluchy, które niedawno nauczyły się używać ząbków, po prostu ćwiczą nowo nabytą umiejętność na wszystkim, co jest w pobliżu – może to być np. ręka mamy lub brata. Zdarza się, że dziecko zaczyna gryźć coś lub kogoś wtedy, gdy jest głodne – jest to sygnał, że przyszła pora posiłku. Gryzienie bywa też sposobem rozładowania emocji - zarówno podekscytowania, jak i zmęczenia czy rozdrażnienia.
Eksperymentowanie
Gryzienie to także jeden ze sposobów poznawania świata. Maluchy eksperymentują – „Co się stanie, jak ugryzę krzesło albo kolegę?”. Czasem nawet gryzą siebie samego. Poznają różnice między tymi doświadczeniami – „Krzesło stoi nieruchomo, a kolega płacze. A jak się ugryzę, to mnie boli.” Jest to sposób na poznawanie granic ciała swojego i innych. Czasem można zauważyć dwóch malców, którzy się nawzajem gryzą bądź szczypią i świetnie się przy tym bawią, dopóki jeden z nich nie przesadzi z siłą uścisku.
Mamo, boję się
Kąsanie rówieśników może być też przejawem lęku. Dziecko znajdujące się w grupie po raz pierwszy może być przestraszone towarzystwem innych maluchów i ugryźć któregoś z nich w odruchu obronnym, wyprzedzając spodziewany atak na siebie.
Radzenie sobie ze złością
Zupełnie inna jest sytuacja, gdy dziecko intencjonalnie gryzie kogoś, na kogo się zdenerwowało. Wtedy ugryzienie jest przejawem złości a także sposobem na osiągnięcie celu. Dopóki dzieci nie potrafią się sprawnie porozumiewać (do 3-4 roku życia), spory często kończą się walką. Dlatego bywa, że smyk gryzie kolegę, który bawi się upragnionym samochodzikiem albo mamę, która próbuje mu czegoś zabronić. Obserwując zachowanie dziecka, warto zastanowić się, podobnie jak w przypadku wszystkich zachowań niepożądanych, czy nie jest to sposób na zwrócenie na siebie uwagi dorosłych.
Jak reagować?
Należy spokojnie, ale wyraźnie dać do zrozumienia dziecku, że jest to zachowanie niewłaściwe. Powiedz, że nie wolno gryźć, wytłumacz, że to boli. Zarówno Twoja mina, jak i ton głosu powinny oznajmiać, że nie pochwalasz takiego zachowania. Postaraj się, by Twoja reakcja była wyważona – nie rób maluchowi awantury, ale też nie udawaj, że nic się nie stało. Jeśli incydent miał miejsce w czasie zabawy, przerwij ją. Naucz, że zawsze trzeba przeprosić.
Jak zapobiegać?
Jeśli Twoje dziecko gryzie dla zabawy, dawaj mu to, w czym może zatopić zęby bezpiecznie np. jabłko, chrupki lub specjalny gryzak. Jeśli gryzie w sytuacjach konfliktów z innymi dziećmi, to przede wszystkim obserwuj je i staraj się reagować zawczasu. Jeśli zauważysz, że Twój smyk jest już zmęczony lub zdenerwowany, przerwij zabawę z rówieśnikami. Ucz wspólnej zabawy, rozwiązywania konfliktów, dzielenia się, współpracy, empatii. Pomagaj dziecku radzić sobie ze złością. Tłumacz mu, że ma prawo się zdenerwować, ale nie wolno mu wtedy nikogo krzywdzić. Ustalaj zasady dobrego zachowania i bądź konsekwentna.